Μόνο ο κόσμος

Με αφορμή το συμβάν με τον Μπουσινάκη, μπορούμε να θυμηθούμε πολλές περιπτώσεις με διάφορα "δικά μας παιδιά", τα οποία και φυσικά δεν υπάρχουν.
Υπάρχουν μόνο επαγγελματίες, που πληρώνονται για να κάνουν μία δουλειά και στην περίπτωσή μας, να παίζουν ποδόσφαιρο.
Αν δεν πληρωθούν, κάνουν προσφυγή και παίρνουν τα χρήματά τους.
Φανέλες, φιλάκια, χαδάκια και άλλα τέτοια, είναι για τα μάτια του φουκαρά του κόσμου, που στο τέλος μένει μόνος του και πονάει για την ομάδα, για την φανέλα, για την ιστορία...
Κατανοητό;